Van kennissen hadden we gehoord van Travelhome, een dochterorganisatie van ANWB gespecialiseerd in verre camperreizen. De hoofdzetel is in Geldrop, niet ver van onze woonplaats en daar worden (werden) regelmatig inloop/infodagen georganiseerd. Wij waren geïnteresseerd in een reis naar de Verenigde Staten met name de Route 66. 

Travelhome is voor de V.S. o.a. actief in de zogenaamde wegbrengcampers. Het concept komt er op neer dat je op het startadres (vaak Chicago) een nieuwe camper ophaalt en die vervolgens enkele weken later aflevert op een verhuuradres ergens in de V.S. Tijdens de infodag waren twee Amerikaanse campers ter bezichtiging beschikbaar. Grote ruime wagens, comfortabel maar zware bakken met nog klassieke eiken kastdeuren, een porseleinen wc-pot, grote stalen bumpers etc. Het gewicht is bijna tweemaal dat van de gemiddelde Europese camper maar qua rijbewijs is dat geen probleem.

Wij kozen voor de route Chicago – San Francisco wat ons in staat stelde de Route 66 grotendeels (tot in Californië) te volgen. De camper moest na 22 dagen in San Francisco afgeleverd worden. Om deze stad te bezoeken hebben we er nog vijf nachten hotel in het centrum bijgeboekt. Met de verplichte eerste overnachting, alle verzekeringen, de golfsets (een hardcase travel cover is verplicht) etc., kostte deze 27-daagse reis ongeveer € 3000,00 uiteraard zonder de kosten in de VS zelf.

Na de nodige voorbereidingen vertrokken we op 14 maart voor ons avontuur van vier weken.

Illinois

Na een overnachting in hotel The Quality Inn nabij het vliegveld van Chicago vertrokken we op 15 maart met een taxi naar het afhaaladres om onze (voor een paar weken toch) splinternieuwe Monte RV (Recreation Vehicle) op te halen. Bij het afhaaladres stonden 12 campers klaar voor veelal Nederlandse en Belgische chauffeurs die na een korte instructie vertrokken op weg naar het afleveradres.

Wij trokken voor een eerste stop naar het RV (Recreation Vehicle) Park Fossil Rock in Wilmington. Het park bleek nog gesloten te zijn maar gelukkig was er wel een mogelijkheid om de nacht door te brengen. In Wilmington staat ook The big Giant, een gigantisch stenen beeld in vroeger tijden een reclameobject voor uitlaten. Nabij Wilmington, vrij dicht bij de snelweg, de eerste golfstop de Cinder Ridge Golf Course, een mooie vrij vlakke baan met een uitstekende prijs/kwaliteit verhouding.

Vervolgens over de Route 55 (de noord-zuid snelweg die parallel aan de R-66 loopt) via Springfield (een van de vele plaatsen met die naam) koers gezet naar Saint Louis. De afstand, zo’n 400 km, is goed in een dag te doen. Het RV Park in een voorstad van St. Louis ligt vlakbij de enorm lange brug over de Mississippi River. De stalen brug, onderdeel van de oorspronkelijke R-66 is beslist een aanrader. De brug ligt op de grens van Illinois en Missouri, een grens die we wat later met de camper passeren.

Missouri

Van St. Louis naar Springfield, Missouri is een route van ongeveer 350 km. In Springfield hebben we de voor de eerste keer overnacht op een KOA Camping. Ruime camperplaatsen met voorzieningen water, riolering etc. aan de camperplaats. Ook handig; de drive thru zodat je nooit achteruit hoeft te rijden. De golfbaan lag 20 km verderop. De baan was niet bijzonder, slecht onderhouden en erg basic. Wel 18 holes; dus toch gelopen en ondanks de winterse staat van de baan toch wel weer leuk.

Oklahoma

Van Springfield naar Oklahoma State is zo’n 150 km. Net over de staatsgrens vonden we een royale RV-plaats in Miami (Okl.). Vandaar via Tulsa en Oklahoma City verder richting de Panhandle van Texas. Oklahoma is de staat waar de legendarische folkzanger Woody Gurthrey geboren is en vanwaar hij, zoals zovelen, als gevolg van de duststorms, via de R-66 naar het beloofde land Californië vertrok. Wij leggen aan in Elk City, de laatste plaats voor de grens met Texas.

De overnachting was weer op een KOA-Camping. We brengen een uitgebreid bezoek aan het plaatselijke Route 66 museum en vertrekken richting West Texas.

West Texas

Inmiddels heeft het landschap steeds meer de contouren van de prairie gekregen. Dit is uitstekend te zien bij het immense ontvangstgebouw aan de grens. Onmetelijke vlakten strekken voor je uit. Een prachtig gezicht voor degenen die het overbevolkte Nederland gewend zijn. De weg vervolgend komen we aan in Amarillo. Na enig zoeken vinden we de RV-plaats en gaan vervolgens de stad in om te eten bij een schitterend Mexicaans restaurant. Groots ingericht met een heuse fontein midden in het restaurant. De volgende dag koers gezet naar New Mexico.

New Mexico

Het landschap wordt zo mogelijk nog weidser en ruwer. We hadden eerder besloten in ieder geval Santa Fé te bezoeken. Een kleine omweg maar zeer de moeite waard. De KOA-camping lag nogal ver van het stadscentrum dus bezochten we voor de volgende nachten de Trailer Ranch RV Resort & 55+ Community. Een heel goede keuze, vlakbij de Santa Fé Country Golfclub, die we uiteraard gelopen hebben en met een bushalte voor de deur om de stad te bezoeken. Wat een prachtige stad. Indrukwekkend met zijn leemachtige huizen met afgeronde hoeken, monumenten en de mengeling van Indiaanse (Native Americans) en Mexicaanse sferen. Heel bijzonder.

De volgende stop is de industriestad Gallup met talloze R-66 motels, het prachtige El Rancho hotel waar veel filmsterren en andere beroemdheden gelogeerd hebben (wanden vol met gesigneerde foto’s) en het Route 66 USA RV-Park waar wij van harte welkom waren.

Wij bezochten de Fox Run Golf Course een uitstekende Par 70 baan met een heuvelachtig parkoers.

Gallup is de laatste stad voor de grens met Arizona dus de volgende dag onderweg naar Flagstaff.

Arizona

Flagstaff ligt halverwege in Arizona, zuidelijk van de Grand Canyon. Wij kwamen terecht Black Bart’s RV Park aan de rand van de stad. Bij de RV plek was ook een drukbezocht restaurant met de bijzonderheid dat het voltallige personeel regelmatig het bedienen stopte om op het podium enkele musicalliederen ten gehore te brengen. Heel apart en een bijzondere verrassing.

We kwamen uiteraard voor een bezoek aan de Grand Canyon. Ik beperk me hier tot de beschrijving dat het inderdaad Grand was. Ongelofelijk mooi en indrukwekkend.

De volgende stop RV-Park Seligman Arz. Het plaatsje staat helemaal in het teken van de Route 66 memorabilia. Naar het schijnt heeft de plaatselijke kapper het idee gekregen iets met de Route 66 historie te doen en dat is dan ook geweldig gelukt. Dit plaatsje leeft, waar veel andere plaatsen op de R-66 route een wat dode indruk achterlaten.

Hoogste tijd voor een nieuwe uitdaging, Valle Vista Country Club in Kingman. Een mooie uitdagende baan met uitzicht op de bergen van het Mojave Reservaat. Vandaar op weg naar Las Vegas, Nevada.

Nevada

Als je dan toch in de buurt bent kun je Las Vegas natuurlijk niet overslaan. Onderweg passer je de geweldige Colorado River en van daaruit ben je zo in de gokstad van de wereld. We vonden een goede camperplaats aan de rand van de stad bij het Kingsrow Trailerpark. Vandaar met de bus naar het centrum, in feite één lange straat (strip) met aan beide zijden immense hotels en/of gokpaleizen. Ongelofelijk de schaal waarop alles gaat, je raakt toch wel onder de indruk van dit gebeuren, maar wij vonden één dag op de strip wel genoeg en besloten onze reis richting San Francisco voort te zetten.

Californië

Via Bartow reden we naar Bakersfield, een grote stad in het zuiden van Californië. Wat opvalt is dat, wanneer je de bewoonde wereld van Californië binnenkomt, het een beetje lijkt alsof je terug in Europa bent. Nauwelijks 4-weel-drives en zeker geen geweren daarop. Wel Toyota Prius en een wielerkoers met reclames van de RaBobank. Ons verblijfadres werd het River Run RV Park in de buurt van het Buck Owens Museum, een uitstekend aangelegd en onderhouden onderkomen. Er is, zoals vaak in grotere steden, een keuze uit meerdere golfbanen. De hele chique, The Bakersfield Country Club was voor ons taboe (private) daarom kozen wij voor The North Kern Golf, iets buiten Bakersfield. Een goed aangelegde vlakke baan. Opvallend is de ligging direct aan de Lerdo Detention Facilities. M.a.w. een goed uitzicht op de gevangenis.

Vanuit Bakerfield de koers op het westen, richting kust. Je passeert the Lost Hils een mooi ruig natuurgebied. Opvallend zijn de vele zonnecollectorparken. In die tijd nog redelijk uniek, zeker voor de USA. De volgende stop was Morrow Bay, een leuk klein vissersplaatsje halverwege Las Angeles en San Francisco. We vonden de overnachtingplaats op het Morro Bay RV Park, niet ver van het centrum en niet ver van de golfbaan: The Morro Bay Golf Course. Een heerlijke boomrijke baan direct aan de baai met uitzicht op the Morro Rock.

Rijdend over de schitterende kustweg (Highway 1) richting San Francisco passeer je Hearst Castle. We hebben ons moeten beperken tot het Visitors Centre van waaruit je het Castle kunt zien liggen. Indrukwekkend groot maar wij moesten verder en er iets langs die kustweg zoveel te genieten van schilderachtige vergezichten en dieren (massa’s robben, vrijwel tamme eekhoors enz.). Je passeert diverse nationale parken (Los Padres, Garapata State Park) en even voor Monterey (onze pleisterplaats) de beroemde Pebbble Beach Golfclub. We overnachtten op het Monterey Fairgrounds RV Park. Direct gelegen aan de Monterey Pines Golf Course maar omdat we daar niet terecht konden kozen we voor de even verderop gelegen Salinas Golf & Country club. Prettige baan, vlak, zonder al te veel moeilijkheden of verrassingen. Mooi voor tussendoor. Als liefhebber van de boeken van de winnaar van de Nobelprijs voor literatuur, John Steinbeck kunnen we natuurlijk een bezoek aan zijn geboorteplaats Salinas niet overslaan. Naast zijn voormalige woonhuis (nu restaurant) staat een immens John Steinbeck museum. Een bezoekje meer dan waard.

We logeerden op de KAO Camping in Salinas. Vandaar vertokken we naar San José voor een bezoek aan The Santa Teresa Golf Club. Een bijzonder mooie, heuvelachtige en uitdagende baan. Strak aangelegd en goed onderhouden mede door de daar grazende herten. Bijna aan het einde van onze reis gekomen vonden we, in de buurt van het adres waar de camper moest worden afgeleverd, een uitstekende overnachtingplaats: The Fairpark RV – At Alameda County Fiargrounds, middenin het leuke plaatsje Pleasanton. Vandaar was het een korte trip naar de camperverhuurder en na alle formaliteiten afgewikkeld te hebben (met ongeveer 2700 km op de teller), werden we keurig per taxi naar Hotel Withcomb, midden in het centrum van San Francisco, gebracht.

San Francisco

San Francisco, gelegen aan de gelijknamige baai, is een bijzonder fraaie stad. Er is van alles te zien en te beleven. Vaak trekpleisters die we allemaal kennen, Golden Bridge, wandelen lang de baai, het antieke tramlijntje up-town, Fishermans Warf, Alcratraz, Chinatown, het (nog steeds) hippiecentrum Haight Ashbury en niet te vergeten de oudste kroeg van Frisco, bluescafé The Saloon, opgericht ten tijde van de goldrush… Kortom, een stad om je te vermaken. Maar deze reis moest natuurlijk afgesloten worden met een bezoek aan één van de golfbanen. We kozen de Lincoln Park Golf Course, een publieke baan op een heuvel bij de zee met uitzicht op The Golden Bridge. De trip er naar toe was bijzonder; met de golftassen eerst met de tram naar Haight Ashbury en vervolgens met de bus naar Lincoln Park. Een mooie baan met wel wat achterstallig onderhoud en als bijzonderheid een nest Coyotes op hole 12.

De reis naar huis verliep niet geheel probleemloos vanwege een vertraging waardoor er geen aansluitende vlucht vanuit New York mogelijk was. We konden omboeken naar een rechtstreekse vlucht naar Frankfurt en vandaar naar Amsterdam. De koffers en de golfspullen waren echter in New York achtergebleven maar dat werd in de dagen daarna keurig opgelost.

Adressen

Camperhuur: Travelhome wegbrengcampers; www.travelhome.nl

Overnachtingen: RV Parks en KOA Campgrounds; koa.com/campgrounds